Krimpen aan de Lek

Vrijwilligers van de uilenwerkgroep hebben op zaterdag 20 januari een kerkuilkast in de kerktoren van Krimpen aan de Lek geplaatst. Dit is de tweede kast in een kerktoren; in 2017 is er een kast in de kerktoren van Haastrecht geplaatst.

Niet elke kerktoren is geschikt om een kast in te plaatsen. Soms wordt een kerktoren verlicht als het donker is. Op zich fraai om te zien, maar uitgesproken nachtdieren als kerkuilen houden hier absoluut niet van. Ze zullen deze verlichte torens dan ook links laten liggen. Gelukkig is de toren van Krimpen aan de Lek volledig onverlicht; in Haastrecht wordt de toren wel verlicht; maar alleen het bovenste deel van de toren. De kast hangt een stuk onder het verlichte gedeelte én de toren wordt vanaf een andere kant belicht.

Hoewel de toren van Krimpen aan de Lek aan de buitenkant vrij groot lijkt, is het binnen best wel krap. De uilen zijn in de toren niet welkom (i.v.m. mogelijke overlast, denk aan braakballen en poep, dat is niet wenselijk ivm de gevoelige onderdelen van de klok en wijzers). Om die reden is er gekozen om de kast direct achter de galmgaten te plaatsen. Dit betekent wel: heel dicht bij de kerkklok, die in ieder geval twee keer zondags nog in gebruik is. En dat is veel geluid!

Kan dit kwaad? Navraag bij experts leerde dat dit op zich geen probleem is voor kerkuilen. Geluid wordt bij de oren gefilterd door trilharen. Deze slijten door geluid, en dicht bij een klok daardoor sneller, maar ze groeien ook weer aan. Dit in tegenstelling tot veel andere diersoorten. Daarbij broedden vroeger (en momenteel ook nog wel in België) veel kerkuilen in kerktorens, ook vaak bij de klok. Deze nesten waren/zijn vaak succesvol. Een kerkuil jaagt deels ook op gehoor. Dat bevestigt wel dat gehoorschade in de praktijk mee valt.

Toch blijft het veel geluid. Voorkomen is beter dan genezen; daarom is geprobeerd de kast te isoleren. In eerste instantie door kist te voorzien van polyesterschuim. Een geluidsdeskundige gaf echter aan dat dit weinig tot geen effect heeft. Om die reden is er een kist gemaakt waarin de kast is komen te staan. Deze kist heeft een andere dikte plaatmateriaal dan de kast, alle naden zijn binnen en buiten afgekit en hij is volledig voorzien van ondervloer. De kast staat er los in; Geluidsgolven kunnen daardoor niet via schroeven o.i.d. binnen komen. Het resultaat is een behoorlijk zware kist, maar het geluid wordt wel goed gedempt.

De oorspronkelijke kast met isolatiemateriaal wat te weinig zou isoleren, foto door Stefan van der Heijden

De kist is klaar, foto door Stefan van der Heijden

Hopelijk vinden de kerkuilen de kast snel. Komend voorjaar weten we meer, houd de berichtgeving hierover in de gaten!

De kist hangt voor het galmgat, foto door Stefan van der Heijden

Geplaatst op 27 januari 2018