Polder de Nesse_sloot met gele lis

Vorige week debatteerde de raad van de gemeente Krimpenerwaard over het bestemmingsplan Natuurgebieden Veenweiden. Na 20 jaar discussie gaat de realisatie van 2250 ha natuur met agrarisch medegebruik richting afronding. Onder de agrariŽrs is er nog altijd veel onbegrip. Hoe zat het ook weer, waarom moet hier zo nodig 2250 natuur komen?

Daarvoor moeten we terug naar 1990. Door economische ontwikkeling en bevolkingsgroei kachelde de natuur al decennia lang achteruitgang. Het toenmalige kabinet besloot dat dit moest stoppen. Want waar hield het anders op? Rond die tijd werden ook de Europese Vogelrichtlijn en Habitatrichtlijn van kracht, met hetzelfde doel voor heel Europa.

Kern van het natuurbeleid werd de realisatie van de Ecologische Hoofdstructuur: een netwerk van goed beheerde natuurgebieden, verbonden door natuurcorridors. Die corridors moesten er voor zorgen dat een soort zich weer snel kon herstellen in een gebied, als de populatie daar om wat voor reden ook was uitgestorven. Het betekende uitbreiding van 465000 naar 680000 ha natuur. Dat getal is gebaseerd op berekeningen van het areaal dat nodig is om de afname van afzonderlijke soorten te stoppen.

Een van die corridors is de ‘natte as’: de verbinding tussen het Deltagebied en het IJsselmeergebied: Biesbosch, Kinderdijk, Krimpenerwaard, Reeuwijkse Plassen, Nieuwkoopse en Vechtplassen, etc. De 2250 ha in de Krimpenerwaard maakt daar deel van uit: realisatie van grasland en plasdras met geen of weinig bemesting zodat zeldzame planten, weidevogels, vlinders en libellen weer kunnen toenemen.

De natuur in het landelijk gebied kachelt nog altijd achteruit. Dus natuurherstel is echt nodig. Alleen, dit plan is van boven opgelegd, en natuur past zelden in de eigen ‘backyard’. Bij de betrokken agrariërs is het land vaak al generaties lang in de familie. Ze staan nu voor de keus: zelf met vergoedingen natuur realiseren in de Veenweidennatuur of zich laten uitkopen. Ik vind het een faire deal. Maar in de toekomst moet het anders: consumenten gaan meer betalen voor melk van ‘groene’ bedrijven zodat een boer ruimhartig wordt beloond en graag aan zelfrealisatie doet. Want natuurverlies is een mensenprobleem, geen boerenprobleem.

Foto header: de realisatie van 2250 ha natuur moet leiden tot herstel van kruidenrijke graslanden voor zeldzame planten, insecten en weidevogels, door Jaap Graveland

 

Geplaatst op 7 februari 2019