3 Rosse metselbij Osmia_bicornis - free - Bj. Schoenmakers Arnhem 5 april 2015 red

In september kan het op het terras nog heerlijk warm zijn. U bent niet de enige die daarvan geniet. Zeven jaar geleden, we zijn net verhuisd, tijd voor de buitenboel. Alles verf ik minutieus met de beste verf die er is. De spleten tussen kozijn en muur kit ik netjes, dat deed de vorige bewoner ook.

Maar de verf begint te bobbelen. Na vier jaar haal ik er hele repen af. Eronder is het nat. Gefrustreerd druip ik af naar de verfwinkel in Bergambacht. Het wordt een ontnuchterend bezoek. “Meneer, gebruikt u hoogglans?”. Ik antwoord bevestigend. “Ja, iedereen wil maar dat zijn verf glanst als rochels in de maneschijn. U moet ademende verf gebruiken. Dat glanst minder, maar laat het vocht door”. Hij is nog niet klaar: “En haal die kit er maar weer uit, het vocht uit de muur trekt nu in uw kozijn en kan er niet uit”.
Dus, vorig jaar heb ik alle kozijnen afgeschuurd, opnieuw geverfd en de kit weggepeuterd. Een vreselijk werk. Maar… het heeft geholpen! En er zijn nog meer voordelen: we hebben er een stel leuke buurtjes bij gekregen. In de spleten naast ons terras op het zuiden zijn vrouwtjes metselbijen nu, midden september, nog hard aan het werk. Het zijn leuke kleine bijtjes, ongeveer een centimeter lang. Beladen met fel oranje stuifmeel landen ze op de muur en kruipen in de spleet. Een paar minuten later komen ze er zonder stuifmeel weer uit.

Ze metselen kamertjes, in elk kamertje komt een flinke dot stuifmeel en daarin leggen ze een eitje. Als ze klaar zijn metselen ze het netjes dicht. De rest kunt u wel raden.


Het is allemaal prachtig te volgen vanuit mijn luie stoel. Insecten zijn koudbloedig en hebben dus warmte nodig om te kunnen lopen, vliegen en groeien. Het terras en de muur worden snel warm en de stenen houden de warmte lang vast. Kortom, het terras is gemaakt voor metselbijen.
Pas op met die kitspuit!

Geplaatst op 23 september 2015