6 Reegeit tussen fluitekruid in Loetbos - Stefan van der Heijden - 29 april 2012

De mist legt een deken over de weilanden. Ik moet snel zijn, anders zie ik straks niets meer. In vijf minuten fiets ik naar het Loetbos. Vier jaar geleden deed ik mín eerste waarneming van de reeŽn, sindsdien probeer ik te volgen hoe het met ze gaat.

Ik vond toen een oude ligplaats van een ree: een ovale plek waar het blad was weggeveegd, met ernaast wat verweerde reeënkeutels. Reeën waren toen een zeldzame verschijning in de Krimpenerwaard en geen vaste bewoner van het Loetbos.
Vanaf 2012 verandert dat. Mensen zien een geit, een bok, er wordt ook een kalf geboren. In 2013 ook. Vanaf dat jaar ga ik elke maand wel een keer kijken, ’s avonds als het al flink schemert. De beste plek is de parallelweg langs de N210: vandaar zie je weitjes die vanuit het bos niet zichtbaar zijn en je verstoort ze niet. De reeën zitten graag langs de N210, omdat wandelaars en dus ook hun honden, de weg mijden.

Na de zomer van 2014 lijken ze verdwenen. We zien ook geen kalf. Een vriend die veel op reeën jaagt stelt me gerust: “Als er eenmaal een bok zit, dan blijven ze wel. Bokken zijn veel mobieler dan geiten”. En: “ze kunnen heel wat drukte hebben, zolang honden maar wegblijven van de rustplaatsen en niet achter de reeën aan gaan”.
Hij krijgt gelijk: op 18 februari 2015 zie ik er opeens vijf. Gewoon vanuit uit de bus, vijf! Twee bokken en drie geiten. Maar in de zomer van 2015 wordt het weer stil. Een buurvrouw stuurt een filmpje: twee reeën rennen door het weiland bij het Loetbos, maar veel westelijker. Zijn ze toch weg?

Gelukkig, op 12 september zie ik een bok. Dan 25 september om 20.17 uur: nog half in het bos staat een geit. Waaks, oren overeind, grote ogen naar mij gericht. Op het weitje graast een klein ree, zijn rug schemert boven de grondmist. Er is weer een kalf geboren in het Loetbos.

Foto's door Stefan van der Heijden

Geplaatst op 28 oktober 2015