De ARBO, wat betekent dat nu voor ons Half september kreeg onze vereniging bericht van het Landschapsbeheer Zuid-Holland dat alle verenigingen met vrijwilligers te maken zouden gaan krijgen met de Arbowet. Dit was het gevolg van een wetswijziging, waardoor de Arboregels nu ook op vrijwilligers van toepassing zijn. Er zou nog een voorlichtingsavond komen, georganiseerd door Landschapsbeheer. Deze avond zou dan gevolgd worden door een aanvullende voorlichtings-bijeenkomst bij de diverse verenigingen "aan huis". Echter, de eerste berichten over de Arboregels hadden al gelijk de nodige onrust veroorzaakt. Het heeft onze vereniging zelfs een goede weidevogelco�rdinator gekost: Simon de Ligt kon zich na alle ellende rond de MKZ en de naar zijn idee steeds maar toenemende informatie-vergaring door overheidsinstanties niet meer vinden in nog meer regels en verplichtingen, opgelegd door de overheid. Hij heeft dan ook op persoonlijke titel zijn conclusies getrokken en zijn inzet als vrijwilliger be�indigd. Wat is er nu precies aan de hand???Om "binnen mijn straatje" met de deur in huis te vallen: voor de weidevogelafdeling nagenoeg niets!!! De vrijwilligers zullen zich niet anders hoeven te gedragen dan ze tot nu toe al deden (ervan uitgaande dat iedereen zijn verantwoordelijkheden kent en geen onnodige risico's neemt). Er wordt niets verplicht, er worden slechts aanbevelingen gedaan, zoals het gebruik van laarzen en handschoenen (vooral bij het werken met roestige nestbeschermers), maar die gebruikten we als weidevogelaars toch altijd al.
In overleg met de co�rdinator weidevogels zullen de eventuele risico's door het bestuur in kaart gebracht worden en zal er gekeken worden of er nog dingen moeten veranderen (hetgeen ik niet verwacht).
Voor de vlinder- en libellenwerkgroep geldt een zelfde verhaal als voor de weidevogel-werkgroep. Samen met de co�rdinator (Paul Schrijvershof) willen we als bestuur gaan kijken of er risico's zijn en of er nog iets moet veranderen. Ook hier zijn geen ingrijpende veranderingen te verwachten.
Voor de uilenwerkgroep en de zwaluwenwerkgroep is het risico van een ongeluk eveneens klein. Al kun je hier wel denken aan de risico's die het vervoeren en beklimmen van ladders met zich meebrengen, vaak op slechte, zompige ondergronden (zoals ook bij de nestkasten-ophangers en de nestkastencontroleurs het geval is) of de risico's die er zijn bij het controleren van een uilenkast, zeker als moeder uil in de buurt is. Het is voor het bestuur (in samenwerking met de co�rdinatoren) zaak om ook aandacht te besteden aan de betrouwbaarheid van diverse materialen, zoals in dit geval de ladders. Hoe goed zijn ze nog? Is er keuring, reparatie of vervanging nodig? Ook dit soort veiligheidsaspecten valt onder de Arbowet. Wie krijgt er dan wel te maken met de Arbo?Dat is de werkgroep die de "gevaarlijkere" werkzaamheden uitvoert: onze knotploeg. Hierbij wordt gewerkt met motorzagen, beugelzagen en hiepen. Bij deze werkzaamheden zijn bepaalde beschermende voorzieningen nodig, zoals een zaagbroek, oorbeschermers, handschoenen, oogbeschermers en helmen. Je kunt je voorstellen dat er het nodige mis kan gaan indien er een dikke tak uit een boom valt of wanneer er iets fout gaat met de kettingzaag. Een ongeluk zit in een klein hoekje!!! Voor deze werkgroep is het van belang dat er veilig gewerkt kan worden en dat er gedegen toezicht is op de werkzaamheden zodat risico's tot een minimum beperkt worden. Zo wordt er van de co�rdinator verwacht dat hij aan het begin van de werkdag een werkinstructie doorneemt met de vrijwilligers opdat iedereen weet wat er moet gebeuren en hoe het moet gebeuren. Ook is in dit geval wat meer registratie van belang. De co�rdinator zal moeten aangeven wanneer er gewerkt is door de knotploeg, met hoeveel man en of er nog ongelukken of bijna-ongelukken gebeurd zijn. Deze registratie is van belang voor de aanvullende aansprakelijkheidsverzekering, zoals die voor alle vrijwilligers (dus ook in andere werkgroepen) is afgesloten door de provinciale stichtingen.
Mocht er iets mis gaan tijdens het vrijwilligerswerk bij ongeacht welke werkgroep van onze vereniging dan ook, en achteraf blijkt dat de eigen verzekering de schade niet dekt, dan kan er een beroep gedaan worden op deze aanvullende verzekering. Wat gaan we als vereniging doen aan de Arbo?Op 6 november 2001 is er in de Bakkerswaal een bijeenkomst geweest voor de co�rdinatoren van onze werkgroepen. Maurice Kruk heeft de aanwezigen bijgepraat over de Arbo en heeft de nodige vragen beantwoord. Tevens heeft hij een soort stappenplan uitgelegd;
In december/januari neemt het bestuur contact op met alle werkgroepen om de risico's in kaart te brengen die er -mogelijk- zijn bij de diverse activiteiten. Aan de hand van deze risico-inventarisatie worden de risico's geanalyseerd. Daarna wordt er een zogeheten "Plan van aanpak" opgemaakt: er wordt gekeken welke risico's er als eerste moeten worden beperkt en hoe dat het beste kan gebeuren. Er zal extra beschermingsmateriaal moeten worden aangeschaft (waarvoor gelukkig subsidie beschikbaar is) en diverse gereedschappen en ladders zullen op deugdelijkheid moeten worden beoordeeld. Tevens zullen alle vrijwilligers worden voorzien van een "Zakgids Veilig Vrijwilligerswerk". Deze zullen via de coördinatoren worden uitgereikt vóór aanvang van het werkseizoen. Voor de weidevogelwerkgroep komen de boekjes beschikbaar op de startavond op donderdag 14 maart 2002.
Daarnaast blijft het bestuur c.q. de secretaris vraagbaak voor alles wat er ten aanzien van onze vereniging met de Arbo te maken heeft. Waarom maakt het bestuur zich zo druk om de Arbo?Heel simpel, omdat het een wettelijke verplichting is geworden voor vrijwilligers-verenigingen. Indien we ons niet aan de Arbo-regels houden plegen we zogezegd een economisch delict. Dit houdt in dat de vereniging een forse boete (van vele duizenden guldens ofwel euro's) op kan lopen als er bij controle door de arbeidsinspectie blijkt dat er het nodige mis is in onze aanpak. Dat is op de eerste plaats zonde-geld en op de tweede plaats is het niet verstandig om eerst maar eens af te wachten of er wel wat fout gaat. Je zult zien dat er juist iets gebeurt wanneer je er niet (meer) op voorbereid bent. Als bestuur menen wij dan ook dat we ons niet aan onze verantwoordelijkheden (naar de vrijwilligers toe, want zo zien wij het!) kunnen onttrekken. Daarom garanderen wij ook het werkplezier door zoveel mogelijk extra (papier-)werk onder ons te houden zodat de vrijwilligers als vanouds aan de slag kunnen!
Ewald Schattenberg,
secretaris.
|
