Kramsvogel en koperwiek

Peter de Mooij

De schuwe kramsvogel die in de herfst nog zo slecht te benaderen is, blijkt als de winter verder vordert en de honger hem drijft te veranderen in een redelijk tamme lijstersoort. Kon je in de herfst nauwelijks dichtbij komen, nu lukt dat soms tot op drie meter afstand als ze druk doende zijn met de laatste overgebleven bessen in struiken of bomen. Favoriet voedsel blijft (hoe kan het ook anders met deze lijsterachtige) de lijsterbes en meidoornbes. Een vastgeprikte appel op een takje wordt zeer zeker niet versmaad door de kramsvogels en het loont de moeite om hem naar de tuin te lokken met een dergelijke lekkernij. In januari/ februari trekken veel kramsvogels tezamen met koperwieken (ook een lijsterachtige) waar ze het dikwijls mee aan de stok hebben, naar de binnensteden en stadse parken om daar voedsel te zoeken. Vinden ze nog een lijsterbes met bessen, dan blijft het groepje er dagenlang rondhangen net zolang tot de bessen opgegeten zijn en trekken dan pas weer verder.
Ook wormen en insecten versmaden ze niet. Ik heb zelfs de indruk dat in de winter koperwieken meer op de grond foerageren en jagen naar wormpjes en andere insecten tussen de bladeren dan kramsvogels, die zich het liefst voeden met gemakkelijk te plukken bessen.
Prik eens een appel op een tak in de tuin, naast dat andere vogels ervan snoepen bestaat een kans dat u  kramsvogels en koperwieken naar uw tuin haalt!